آموزشگاه زبان های خارجی مهاجران

ادبیات هر کشوری نشانگر تاریخ، فرهنگ و طرز فکر مردم آن سرزمین است. روس‌ها جزء مردمی هستند که همواره به ادبیات غنی خود می‌بالند و آن را سرمایه ملی خود می‌دانند. ادبیات روسی یکی از غنی‌ترین گونه‌های ادبی در  جهان است.

تاریخ پیدایش ادبیات روسی به زمان به رسمیت شناخته شدن دین مسیحیت در مقام مذهب رسمی روسیه بازمی‌گردد. به دنبال آن خط و نوشتار وارد روسیه شد و صومعه‌ها و دیرها اولین مکان‌های چاپ کتاب در روسیه بودند.

ادبیات کهن روسیه از ویژگی‌های به‌خصوصی همچون توصیفات تکراری فراوان برخوردار است که اگر کسی علاقه‌مند به این ادبیات نباشد، این ویژگی برای او بسیار خسته‌کننده محسوب می‌شود.

از دیگر ویژگی‌های ادبیات کهن روسیه می‌توان به عدم انعکاس مسائل و موضوعات زندگی شخصی نویسنده در آن اشاره کرد، در واقع نویسندگان ادبیات روسیه باستان مسائل و مشکلات کشور و حوادث و وقایع رخ داده را می‌نوشتند.

درباره ادبیات باستان روسیه باید بگوییم که تخیل نقش مهمی در آثار آنها نداشته؛ به طوری که آنها وقایع و رخدادهایی که اتفاق نیفتاده ولی باور عمیقی به آنها داشته‌اند، توصیف می‌کردند. البته در ادبیات کهن روسیه تا قرن هفدهم اسامی غیرواقعی وجود نداشت و تمامی اسامی واقعی و مستند بودند.

اولین سبک ادبیات روسیه باستان “حکایت” است که در آن به توصیف زندگی افراد برجسته مذهبی و افرادی که از نظر کلیسا مقدس بوده‌اند، پرداخته می‌شد.

از دیگر انواع متداول سبک‌های ادبیات روسیه باستان “سالنامه نویسی” بوده است که درباریان وقایع و رویدادهایی را که شاهد آنها بودند، می‌نوشتند و علاوه بر تحسین رشادت‌ها و پهلوانی‌های شاهزادگان، به ستایش کتاب و کتاب‌خوانی نیز پرداخته می‌شده است.

از دیگر ویژگی‌های آثار روسی باستان این است که نویسندگان آن مشخص نیست؛ چرا که تا قبل از قرن هجدهم آثار نویسندگان اکثراً بی‌نام منتشر می‌شد و در برخی از آثار که نام نویسندگان آن مشخص بود نام آنها براساس شواهد شناخته می‌شد.

در ادامه برخی از شاهکارهای ادبیات روس را معرفی خواهیم کرد:

 

کتاب ابله:

اَبله (به روسی: Идиот) نام یکی از معروف‌ترین رمان های داستایوفسکی است. این کتاب در سال ۱۸۶۸ در دسترس عموم قرار گرفت.

برخی ابله را بهترین اثر خلق شدهٔ داستایوفسکی می‌دانند. این کتاب نخستین بار در سال ۱۸۸۷ به زبان انگلیسی برگردانده شد. این کتاب نخستین بار در سال ۱۳۳۳ هجری خورشیدی توسط مشفق همدانی به زبان فارسی ترجمه شد. یکی از مهمترین ترجمه های این رمان به فارسی اثر سروش حبیبی است که نشر چشمه آخرین ویراست آن را در سال ۹۸ به چاپ رسانده است.

پرنس میشکین، آخرین فرزند یک خاندان بزرگ ورشکسته، پس از اقامتی طولانی در سوئیس برای معالجهٔ بیماری، به میهن خود بازمی‌گردد. بیماری او رسماً افسردگی عصبی است ولی در واقع مویخکین دچار نوعی جنون شده‌است که نمودار آن بی‌ارادگی مطلق است. به علاوه، بی‌تجربگی کامل او در زندگی، اعتماد بی‌حدی نسبت به دیگران در وی پدیدآورد. مویخکین، در پرتو وجود راگوژین، همسفر خویش، فرصت می‌یابد که نشان دهد برای مردمی واقعاً نیک، در تماس با واقعیت، چه ممکن است پیش آید. روگوژین این جوان گرم و روباز و با اراده، به سابقه هم حسی باطنی و نیاز به ابراز مکنونات قبلی، در راه سفر سفره دل خود را پیش میشکین، که از نظر روحی نقطه مقابل اوست، می‌گشاید. روگوژین برای او عشق قهاری را که نسبت به ناستازیا فیلیپونیا احساس می‌کند بازمی‌گوید. این زن زیبا، که از نظر حسن شهرت وضعیت مبهمی دارد، به انگیزه وظیفه شناسی، نه بی اکراه، معشوقه ولی نعمت خود می‌شود تا از این راه حق‌شناسی خود را به او نشان دهد. وی، که طبعاً مهربان و بزرگوار است، نسبت به مردان و به‌طور کلی نسبت به همه کسانی که سرنوشت با آنان بیشتر یار بوده و به نظر می‌آید که برای خوار ساختن او به همین مزیت می‌نازند نفرتی در جان نهفته دارد. این دو تازه دوست، چون به سن پترزبورگ می‌رسند، از یکدیگر جدا می‌شوند و پرنس نزد ژنرال اپانچین، یکی از خویشاوندانش، می‌رود به این امید که برای زندگی فعالی که می‌خواهد آغاز کند پشتیبانش باشد…

 

کتاب دوئل:

کتاب دوئل از  کتاب‌های معروف نویسنده بزرگ روس، آنتوان چخوف است که نویسنده در آن به شیوه‌ای کمدی عقاید مطرح دوران چخوف را  بررسی می‌کند. این کتاب بسیار ارزشمند است چرا که صفات اخلاقی انسان در روابط را بسیار جامع مورد بررسی و تحلیل قرار داده است.

 

 

کتاب جنگ و صلح:

جنگ و صلح (به روسی: Война́ и мир یا Voyná i mir) نام رمان مشهور لئو تولستوی، نویسنده شهیر روس است. وی کتاب جنگ و صلح را در سال 1869 میلادی نوشت. این کتاب یکی از بزرگ‌ترین آثار ادبیات روس و از مهم‌ترین رمان‌های ادبیات جهان به شمار می‌رود. در این رمان طولانی بیش از ۵۸۰ شخصیت با دقت توصیف شده‌اند و یکی از معتبرترین منابع تحقیق و بررسی در تاریخ سیاسی و اجتماعی سده نوزدهم امپراطوری روسیه است و به شرح مقاومت روس‌ها در برابر حملهٔ ارتش فرانسه به رهبری ناپلئون بناپارت می‌پردازد. منتقدان ادبی آن را یکی از بزرگ‌ترین رمان‌های جهان می‌دانند. این رمان، زندگی اجتماعی و سرگذشت پنج خانواده اشرافی روس را در دوران جنگ های روسیه و فرانسه در سال‌های ۱۸۰۵ تا ۱۸۱۴ به تصویر می‌کشد.